La La Land [2016]

 

la la land 2016 0005 sm

La La Land [2016]

Σκηνοθεσία: Ντάμιεν Σαζέλ

Σενάριο: Ντάμιεν Σαζέλ

Πρωταγωνιστούν: Έμα Στόουν, Ράιαν Γκόσλινγκ, Ρόζμαρι Ντε Ουίτ, Τζέι Κέι Σίμονς, Κάλι Χερνάντεζ, Τζον Λέτζεντ

Διάρκεια: 128

Χώρα: Ηνωμένες Πολιτείες

Είδος: Ρομαντικό μιούζικαλ

Πρεμιέρα: 22 Δεκεμβρίου 2016

Η ιστορία αγάπης ενός τζαζ πιανίστα και μιας εκκολαπτόμενης ηθοποιού στο σημερινό Ελ Έι, δοσμένες μέσα από εξαιρετικά μουσικοχορευτικά, ονειρικές σεκάνς, λαμπρές ερμηνείες κι έναν γλυκόπικρο ντετερμινισμό στη φόδρα.

La La Land Brody 690 sm

Μετά το πολυπαινεμένο του «Χωρίς μέτρο», ο 31χρονος Σαζέλ έρχεται να πιστοποιήσει πόσο ταλαντούχος και… μουσικά συντονισμένος είναι, υπογράφοντας ένα εξωτερικά παλιομοδίτικο μιούζικαλ βγαλμένο σχεδόν από τη δεκαετία του ’50. Βέβαια η δράση τοποθετείται στο σημερινό Λος Άντζελες (φαντασμαγορική, πολυπρόσωπη και φιλμαρισμένη μονοκοπανιά η εναρκτήρια μουσικοχορευτική σεκάνς σε λοσαντζελιώτικο μποτιλιάρισμα), όπου ζουν και ονειρεύονται ο Σεμπάστιαν (Γκόσκλινγκ), πιανίστας της παραδοσιακής ανόθευτης τζαζ, και η Μία (Στόουν), νεαρή μπαργούμαν στα στούντιο της Warner, που τρέχει σε ακροάσεις και φαντασιώνεται μεγάλη καριέρα. Οι δυο νέοι θα γνωριστούν σε μια υπέροχα φωτισμένη κομβική σκηνή σε μιούζικ μπαρ, την οποία θα ξαναδούμε αλλιώς στο γλυκά μελαγχολικό φινάλε. Αρχικά, Μία και Σεμπάστιαν θα κοντραριστούν –σε άλλη μια εξαιρετική σεκάνς χορού και τραγουδιού με φόντο το λυκόφως πάνω από την μητρόπολη–, και μετά θα ερωτευτούν –και θα πετάξουν κυριολεκτικά στ’ άστρα σε μια ρετρο-ρομαντική σκηνή στο Αστεροσκοπείο Γκρίφιθ. Κι όταν η ρεαλιστική πλευρά της επιβίωσης και της καλλιτεχνικής δημιουργίας θα απειλήσει με εκπτώσεις τα όνειρά τους, θα προκύψουν αγεφύρωτες διαφωνίες στη σχέση τους.

la la land 2016 0001 sm

Το τέλος της ιστορίας, πέντε χρόνια αργότερα, διακατέχεται από έναν γλυκόπικρο ντετερμινισμό για τα γυρίσματα της ζωής, επιλέγοντας συνειδητά να απομακρυνθεί από το συνηθισμένο ροζ-αέρινο ύφος των παλιών μιούζικαλ από τα οποία εμπνέεται. Προσωπικά, βρήκα ότι το φινάλε, ως γραφή και εκτέλεση, είναι εκείνο που μέσα από ένα δίλεπτο «τι θα γινόταν όμως, αν…», δίνει βάθος και ουσία στην ταινία, αντισταθμίζοντας την μουσικοχορευτική αλαφράδα της.

Η αλήθεια είναι πως όσοι απεχθάνονται τα μιούζικαλ δεν θα αλλαξοπιστήσουν κιόλας χάρη στον Σαζέλ. Αντίθετα, όσοι τα αγαπούν, θα απολαύσουν την προσέγγιση του νεαρού σκηνοθέτη-σεναριογράφου, που μιξάρει εντυπωσιακά νεωτερισμούς (ειδικά στην κίνηση της κάμερας) με παραδοσιακές αξίες του παναμερικανικού αυτού κινηματογραφικού είδους. Όλοι, όμως, μπορούν να χαρούν την ωραία φωτογραφία (Λάινους Στάντγκρεν) ή το μαστόρικο μοντάζ (Τομ Κρος) που, όπως και στο «Χωρίς μέτρο», συντονίζεται με την μουσική υπόκρουση. Η οποία, βέβαια, τζαζίζει στο μεγαλύτερο μέρος της. Τα δε τραγούδια, που υπογράφουν ο Τζάστιν Χέργουιτς και οι στιχουργοί Μπεντζ Πάσεκ και Τσάστιν Πολ, είναι πραγματικά υπέροχα με μια μελαγχολική μινόρε διάσταση που θυμίζει Γκέρσουιν. Τέλος, είναι προφανές ότι η ταινία θα ήταν… κάτι άλλο, χωρίς τις αψεγάδιαστες, όλο χυμούς ερμηνείες των δυο πρωταγωνιστών. Στόουν και Γκόσλινγκ τραγουδούν, συγκινούνται, χορεύουν κλακέτες, καυγαδίζουν και σερβίρουν υποδειγματικά μια κλασική ιστορία αγάπης, πασπαλισμένη με την απαραίτητη πικρίλα του αμερικανικού ονείρου στο χώρο της σόουμπιζ.

Τατιάνα Καποδίστρια

http://tospirto.net/cinema/movie/2028

la la land 2016 0005f sm

La La Land του Ντάμιεν Σαζέλ

Πόλυ Λυκούργου flix 19/12/2016

Η.Π.Α., 2016

Παραγωγή: Φρεντ Μπέργκερ, Γκάρι Γκίλμπερτ, Τζόρνταν Χόροβιτζ, Μαρκ Πλατ

Σκηνοθεσία: Ντάμιεν Σαζέλ

Σενάριο: Ντάμιεν Σαζέλ

Φωτογραφία: Λάινους Σάντγκρεν

la la land 2016 0002 smct

Μοντάζ: Τομ Κρος

Μουσική: Τζάστιν Χέρβιτς

Πρωταγωνιστούν: Ράιαν Γκόσλινγκ, Εμα Στόουν, Τζον Λέτζεντ, Ρόζμαρι ΝτεΒιτ

Διάρκεια: 128 λεπτά

Διανομή: Odeon

Ο Σεμπάστιαν είναι ένας 35χρονος πιανίστας στο σύγχρονο Λος Αντζελες. Τίποτα όμως δεν είναι σύγχρονο στο μυαλό και την καρδιά του: η ζωή του κυλά σε άμετρο τέμπο – όπως η free jazz που λατρεύει. Φοράει 50ς κουστούμια, οδηγεί vintage αυτοκίνητο και κουβαλά τον εαυτό του μοναχικά, μελαγχολικά και πεισμωμένα. Δε θα συμβιβαστεί με τα jingle tunes των piano bars που μπορούν να πληρώσουν το νοίκι του. Θα παραμείνει εμμονικά πιουρίστας στην τέχνη του, φτωχός και ρομαντικός («γιατί λέμε αυτή τη λέξη σαν να είναι βρισιά πλέον;»). Αποκλεισμένος στο άδειο του διαμέρισμα, παρέα με στιβαγμένα βινύλια, αφίσες ιστορικών jazz joints, συλλεκτικά μεμοραμπίλια (όπως το σκαμπό του πιανίστα Χόγκι Καρμάικλ) και τα όνειρά του να ανοίξει το δικό του μαγαζί, όπου οι τζαζίστες θα μπορούν να τζαμάρουν «ό,τι θέλουν, όπως το θέλουν κι όποτε θέλουν».

LA LA LAND 4807225712215244240 bgct

Η Μία είναι ένα ακόμα κορίτσι που παράτησε σπουδές και πατρικό στην ενδοχώρα για να ακολουθήσει υπνωτισμένη τους προβολείς του Hollywood sign. Και κατέληξε μία ακόμα νεαρή σερβιτόρα που ονειρεύεται να γίνει ηθοποιός. Το πρωί ετοιμάζει καφέδες και τα απογεύματα τρέχει ξεψυχισμένη σε ακροάσεις μπροστά από βαριεστημένους casting directors σε ψυχρά δωμάτια που σου παγώνουν το αίμα και βάζουν στον πάγο στα όνειρά σου. «Δωμάτια με εκατοντάδες κορίτσια ακριβώς σαν και μένα. Αλλά… πιο όμορφα, πιο ψηλά, πιο ταλαντούχα».

Οι δυο τους θα συναντηθούν εκεί, στις ανηφόρες των χολιγουντιανών λόφων, όσο αγκομαχούν να αποδείξουν ότι θα τα καταφέρουν – έστω και ασθμένοντας. Κι αυτό το ανεξήγητα μαγικό έχει ο έρωτας: σκεπάζει με ένα πέπλο αστρόσκονης την πραγματικότητα, θαμπώνει το βλέμμα με παστέλ φίλτρα, κάνει το βήμα σου χορευτικό, στο ρυθμό μίας ασίγαστης ευτυχίας, καθώς όλα τα αδύνατα φαντάζουν πια δυνατά. Και η πόλη του Λος Αντζελες (L.A. Land) μετατρέπεται σε ουτοπικό σκηνικό ενός la la land μιούζικαλ. Ναι, είσαι ευτυχισμένος. Είσαι ζωντανός. Ή, ακόμα καλύτερα, είσαι, επιτέλους, πρωταγωνιστής της ταινίας της ζωής σου.

LA LA LAND 9479345081878472 bgct

Δύο χρόνια μετά το «Χωρίς Μέτρο» («Whiplash»), ο 31χρονος Ντάμιεν Σαζέλ επιστρέφει με ένα παράτολμο κινηματογραφικό στοίχημα. Μέσα στον κυνισμό των ημερών (εντός κι εκτός οθόνης) εκείνος καταθέτει ένα αμετανόητα ρομαντικό μιούζικαλ – τόσο αυθεντικό (δεν είναι βασισμένο σε κάποιο δοκιμασμένο θεατρικό, αντιθέτως, ο ίδιος υπογράφει το σενάριο), όσο και πειθαρχημένο στις νοσταλγικές, ρετρό νόρμες του Βινσέντε Μινέλι και του Ζακ Ντεμί. Αυτές που θέλουν τα ζευγάρια να φωτίζονται από το μούχρωμα του σινεμασκόπ ουρανού ή τις κίτρινες λάμπες των δρόμων, να τραγουδούν με ατόφια μεταδοτική χαρά και να χορογραφούν τις κλακέτες τους σε πλήρη αρμονία με το χτύπο της καρδιάς μας που παρακολουθεί μαγεμένη.

Ναι, αυτός είναι ο απώτερος σκοπός του Σαζέλ: θέλει να μας κάνει κομμάτι της ξεχασμένης κινηματογραφικής εμπειρίας. Αυτής που βουρκώνει το βλέμμα και κόβει την ανάσα. Να δημιουργήσει το ασφαλές περιβάλλον και την υπόσχεση ότι για 128 λεπτά θα ξεχάσουμε ό,τι μας περιμένει έξω από την σκοτεινή αίθουσα και θα θυμηθούμε γιατί είμαστε ερωτευμένοι με αυτόν(ην) που κάθεται δίπλα μας, με τον ίδιο τον έρωτα, τα όνειρα και, φυσικά, με το σινεμά.

lalaland2222 ct

Και, πιστέψτε μας, ο έρωτας του θεατή με το «La La Land» είναι κεραυνοβόλος, συμβαίνει κυριολεκτικά με την πρώτη ματιά: από την πρώτη σεκάνς (ένα κλείσιμο ματιού που ξεκινά από τα «Κορίτσια του Ροσφόρ» και τερματίζει απενοχοποιημένα στο «Grease»), όπου ένα κυκλοφοριακό πρωινό μποτιλιάρισμα στις λεωφόρους του Λος Αντζελες μετατρέπεται σε μουσικοχορευτικό νούμερο μαγικού ρεαλισμού – με την κάμερα του Σαζέλ να μπαινοβγαίνει αβίαστα και κεφάτα μέσα κι έξω από αυτοκίνητα κι ανάμεσα στους οδηγούς σε ένα καλοδουλεμένο, ευφάνταστο… μονοπλάνο.

Με διευθυντή φωτογραφίας τον Λάινους Σάντγκρεν, ο Σαζέλ χρησιμοποιεί συχνά μονοπλάνα όσο σε περιηγεί με αυτοπεποίθηση σε όλα τα κλισέ, αλλά το κάνει με τέτοια βιρτουοζιτέ που καταλήγεις να συγκινείσαι: τα Old Hollywood έντονα κόκκινα, κίτρινα, μπλε χρώματα των σκηνικών και των ρούχων, η τουριστική σχεδόν ξενάγηση στα κομμάτια του Λος Αντζελες που έχεις αγαπήσει από το κλασικό σινεμά, το γοητευτικά παλιομοδίτικο mood των ανύπαρκτων πλέον jazz clubs, η μη-ρεαλιστική απεικόνιση των ηρώων ως ακαταμάχητο ρετρό ζευγάρι, αγκαλιασμένο σε αέναα cheek-to-cheek χορευτικά. Ολα στο κάνουν ξεκάθαρο: βρίσκεσαι σε ταινία. Σ’ ένα μαγεμένο σύμπαν φτιαγμένο από 35άρι σελιλόιντ, αποτυπωμένο σε πανοραμικό 2.52 Χ 1 τεχνικολόρ, όπου όλα γλιστρούν γλυκά σε σιδηρόδρομους για να φτάσουν στο κοντινό σου ή για να απογειωθούν με γερανό σε μαγεμένους νυχτερινούς ουρανούς. Τι ωραία. Εδώ να μείνουμε για πάντα.

laland333 bgct

Πώς τα καταφέρνει όμως; Αν ένα μουσικό νούμερο που προκύπτει μέσα στη φιξιόν δράση ήταν έτσι κι αλλιώς πάντα ψεύτικο, ακόμα και στα 50ς και στα 60ς αποτελούσε μία δύσκολη σύμβαση, το 2016 μοιάζει αδύνατο να το πετύχεις χωρίς να αποξενώσεις το κοινό σου. Να φανείς κωμικός, αταίριαστος, εκτός τόπου και χρόνου. Κι όμως. Με χορογράφο την Μάντι Μουρ και συνθέτη (συμφοιτητή του και παιδικό φίλο στην τρίτη τους συνεργασία) τον Τζάστιν Χέρβιτς, ο Σαζέλ χρησιμοποιεί τη μουσική και το χορό με την ίδια έξυπνη μαεστρία, επική ένταση και πειθαρχημένη ενέργεια. Ο Χέρβιτς συντελεί πολύ σε αυτό, καθώς το μουσικό σκορ του, διαθέτει full band ευφορικές στιγμές (ηχογραφήθηκε με τον παραδοσιακό τρόπο, όλους τους μουσικούς ταυτόχρονα, στο στούντιο που ηχογραφήθηκε και το «Τραγουδώντας στη Βροχή») αλλά κι ένα πιανάκι τρυφερό, μελαγχολικό και ονειρικό, που καταγράφεται στο υποσυνείδητό σου ως αυτόματα κλασικό. Σαν να το μουρμούριζες από πάντα – από κάποιο ξεχασμένο βινύλιο του Γκέρσουιν.

lalaland222 bgct

Όλα όμως καταλήγουν στο πρωταγωνιστικό ζευγάρι. Ολα θα κατέρρεαν χωρίς αυτούς. Αν ο Ράιαν Γκόσλινγκ δεν σε έπειθε ως παλιάς κοπής αρσενικό που θα σου πιάσει το χέρι στη μέση του δρόμου για να χορέψετε, ή θα σου χαμογελάσει από την άκρη του δωματίου – κι αυτό αρκεί. Ενας σημερινός άντρας που ερωτεύεται παλιομοδίτικα – δεν μιλάει στο messenger με emoticons, αλλά, με αλαζονική αυτοπεποίθηση είναι κάτω από το σπίτι σου, σου πατάει την κόρνα για να κατέβεις, μαζί με όλα τα κουμπιά της καρδιάς σου. Αν η Εμα Στόουν δεν είχε αυτή την κοριτσίστικη γλύκα τη μία στιγμή και την εξίσου ταιριαστή γοητεία της κοκκινομάλλας με ψηλά τακούνια την επόμενη. Αν τα εκφραστικά, ελαφίσια της βλέμματα δεν άστραφταν από έρωτα κι όνειρα κι αν δεν γκρεμίζονταν από απογοήτευση, με τον ίδιο αβίαστο νατουραλισμό. Αν η χημεία τους δεν ήταν τόσο ηλεκτρισμένα εύφλεκτη όσο πετούν πανέξυπνες αστείες ατάκες ο ένας στον άλλον, και τόσο ακατανίκητα συγκινητική όταν… πετούν σε έναστρους, πλασματικούς έστω, ουρανούς.

la land bgct

«Ομπρέλες του Χερβούργου», «West Side Story», «Tραγουδώντας στη Βροχή» κι ένα μικρό κλείσιμο ματιού στην «Καζαμπλάνκα» για το τέλος, το «La La Land» φιλοδοξεί να θυμίσει όλα αυτά και ταυτόχρονα να χαράξει τη δική του τροχιά στο χολιγουντιανό γαλαξία. Θέλει να είναι το μιούζικαλ που θα δώσει το φιλί της ζωής (ή του τελικού αποχαιρετισμού) στο είδος. Το οσκαρικό φαβορί που θα υποχρεώσει τα βαλτωμένα στούντιο να επανεξετάσουν σοβαρά πόσο πολύ αξίζει ένα εμπνευσμένο ρίσκο. Η ταινία που θα σε κάνει να τρέξεις στην αίθουσα (ξανά και ξανά) για να τη δεις όπως της πρέπει – σε μεγάλη οθόνη, ανάμεσα σε ανάσες ξένων και πνιχτά αναφιλητά. Κι ένας κινηματογραφικός έρωτας αφιερωμένος σε σένα προσωπικά που δεν σταμάτησες ποτέ να ονειρεύεσαι ασυμβίβαστα και σε σινεμασκόπ.

http://flix.gr/cinema/la-la-land-review.html

 

La La Land (2016 Movie) Official Trailer – Dreamers

https://www.youtube.com/watch?v=0pdqf4P9MB8

La La Land (2016 Movie) Official Featurette – The Look

https://www.youtube.com/watch?v=nXLTERdI4zs

Someone In The Crowd – La La Land (2016)

https://www.youtube.com/watch?v=s1ynqmyL_q0

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *