ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΡΙΝΤΜΠΕΡΓΚ [AUGUST STRINDBERG] – ΜΟΝΟΣ

STRINGBERG ALONE a803

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΤΡΊΝΤΜΠΕΡΓΚ [AUGUST STRINDBERG] – ΜΟΝΟΣ

Εκδότης: ΣΚΑΡΙΦΗΜΑ

Σειρά: ΞΕΝΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Χρονολογία Έκδοσης: Δεκέμβριος 2016

Αριθμός σελίδων: 144

Διαστάσεις: 21×14

Πρόλογος: ΚΑΡΥΔΑΚΗΣ ΣΠΥΡΟΣ

Μετάφραση: ΧΡΥΣΑΦΗΣ Ε. ΙΩΑΝΝΗΣ

Επιμέλεια: ΚΑΡΥΔΑΚΗΣ ΣΠΥΡΟΣ

Ξενόγλωσσος τίτλος ENSAM

ISBN13: 97861881407045

Παρουσίαση

Στην ωριμότητά του, ο Αύγουστος Στρίντμπεργκ, ο μεγάλος Σουηδός συγγραφέας, πέρασε από μια κρίση προσωπικότητας που ξεπέρασε τα όρια του ψυχικού διχασμού. Νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρική κλινική, και κατόρθωσε να βγει από τον κίνδυνο του πνευματικού σκοταδιού με σκληρό προσωπικό αγώνα. Αλλά δεν βγήκε αλώβητος. Για αρκετά χρόνια μετά, δυσκολευόταν στην επαφή του με τους ανθρώπους. Κι έτσι, κατέληξε να μείνει μόνος. Το αυτοβιογραφικό βιβλίο του «Μόνος», καρπός αυτής της περιόδου, είναι μια αριστουργηματική καταγραφή της αυτοαπομόνωσής του, αλλά και μια εξιστόρηση των προσπαθειών του να οργανώσει, εντός των τειχών του αυτοεγκλεισμού του, την άμυνά του με σκοπό την έξοδο προς τους ανθρώπους. Μια συγκλονιστική μαρτυρία για την ανθρώπινη μοναξιά από έναν μεγάλο μαέστρο του λόγου, και ένα παράθυρο προς το φως και την ελπίδα.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Αύγουστος Στρίντμπεργκ – Μόνος

Το βιβλίο είναι, ασυζητητί, κάτι πολύ σημαντικό. Πρόκειται για το αυτοβιογραφικό κείμενο Μόνος του μεγάλου σουηδού συγγραφέα, ζωγράφου, φωτογράφου κ.λπ. Αυγούστου Στρίντμπεργκ (1849-1912), που τυπώθηκε τον Δεκέμβριο του 2016.

Οι εκδόσεις ΣΚΑΡΙΦΗΜΑ και ο επιμελητής Σπύρος Καρυδάκης έχουν κατά νου την πρώτη μετάφραση του έργου, που είχε γίνει από τον Ε.Ι. Χρυσάφη στις αρχές του προηγούμενου αιώνα (όπως διαβάζουμε). Έψαξα στην Εθνική Βιβλιοθήκη και εντόπισα τη συγκεκριμένη μετάφραση, και μάλιστα ως Μοναχός, τυπωμένη από τον Ελευθερουδάκη μάλλον το 1925. Όπως διαβάζουμε στα εισαγωγικά της νέας έκδοσης: «Οι εκδόσεις Σκαρίφημα φρόντισαν για την επαναθεώρηση και διόρθωση της μετάφρασης του Ε.Ι. Χρυσάφη από τα Σουηδικά, που κυκλοφόρησε στις αρχές του 20ου αιώνα. Σε πολλές περιπτώσεις, λόγω της αδιαμόρφωτης δημοτικής της εποχής, των εκτεταμένων λαθών, των παρανοήσεων και των παραλείψεων, αναγκαστήκαμε να ξαναμεταφράσουμε λέξεις, προτάσεις και παραγράφους. Επαναφέραμε τη στίξη του συγγραφέα, με τις μικρές, κοφτές προτάσεις που χωρίζονται κυρίως από άνω τελείες, η οποία είχε χαθεί κατά τη μετάφραση. Ο επιμελητής προσέθεσε, όπου ήταν απαραίτητο, ορισμένες υποσημειώσεις».

Το βιβλίο τού Στρίντμπεργκ είναι καταπληκτικό – περιττό να το πω. Είναι ένα έξοχο δοκίμιο για τη σημασία του αυτοεγκλεισμού, με καίριες παρατηρήσεις για τον τρόπο που λειτουργούν οι άνθρωποι και μαζί και μόνοι (κυρίως μόνοι) και για το πώς, κάποιος, μπορεί να ανταπεξέλθει στο κοινωνικό μαρκάρισμα μέσω μιας εθελουσίας μοναξιάς, πριν επιζητήσει και πάλι την ανοχή ή την κατανόηση των πολλών. Ένα πολύ μικρό απόσπασμα: «Όταν ξανασκέφτομαι τη συμβίωση με τους ανθρώπους, που κανονικά θα έπρεπε να παρέχει αληθινή μάθηση, βρίσκω ότι δεν ήταν παρά ένα σχολείο βασανισμού. Να είναι υποχρεωμένος κανείς κάθε στιγμή να βλέπει ασχήμιες, όταν διαθέτει το αισθητήριο της ομορφιάς, είναι ένα βασανιστήριο που τον παραπλανεί, έτσι ώστε να θεωρήσει εντέλει τον εαυτό του ως μάρτυρα. Να κλείνει πάλι τα μάτια από διακριτικότητα μπρος στις αδικίες, με τον καιρό τον καθιστούν παλιάνθρωπο. Στη συνέχεια, ως αποτέλεσμα αυτής της διακριτικότητας, το να συνηθίσει να καταπιέζει την άποψή του, τον καθιστά δειλό. Τελικά, το να φορτώνεται κάποιος την ευθύνη για σφάλματα που δεν έκανε ώστε να εξασφαλίσει την ησυχία του, τον υποβαθμίζει απαρατήρητα, ώστε μια ωραία ημέρα να καταλήγει να πιστέψει ότι είναι ελεεινός».

https://diskoryxeion.blogspot.gr/2017/11/blog-post_10.html?m=1

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *